miércoles, 11 de diciembre de 2013

Herdeiros da crus - FLOR DE PRIMAVERA

Plantando seboliño na leira do lado 
escoitei un ruido aljo raro 
achejeime ali, pousei o sacho 
e atopeime cun caso estraño. 
A ver Manuela, ¿que pasou? 
ai! muller valjame dios! 
¿de quen era fillo ese maricón?, 
que lanse non ves ó que tal se chejou. 

Eu xa disia cando era el pequeno 
este rapas ten cousas de femio 
pero o seu pai no me fixo caso 
el sempre quixo ter un fixo macho. 

Eu quero un fillo con pelos no peito, 
que teña a pirola de medio metro 
e tamén que foda mulleres casadas 
e que meta ostias que rache ca pana, 
cun furado no cu solo pra cajar, 
que leve a jía de seu pai. 

Ai muller! e que fillo nos tocou 
e saleunos maricón 
Ti estás tolo José, deixa o rapas, 
está no tempo ten que disfrutar. 

Agora é o momento, o antonte foi morrendo, 
o neno ten dereito, deixao estar, deixao demo! 
Non podo Manuela! 

Eu quero un fillo con pelos no peito, 
que teña a pirola de medio metro
e tamén que foda mulleres casadas 
e que meta ostias que rache ca pana, 
cun furado no cu solo pra cajar, 
que leve a jía de seu pai. 

Ai muller! e que fillo nos tocou 
e saleunos maricón 

Ti estás tolo José, deixa o rapas, 
está no tempo ten que disfrutar. 

(Solo) 

Non podo Manuela! 

Eu quero un fillo con pelos no peito, 
que teña a pirola de medio metro 
e tamén que foda mulleres casadas 
e que meta ostias que rache ca pana. (Bis)

No hay comentarios:

Publicar un comentario